Archiwum kategorii: staw ramienny

Choroba zwyrodnieniowa stawu ramiennego

Początek powstawania choroby zwyrodnieniowej szacuje się na około 20- 30 rok życia, zaś po 60 roku życia choruje już 60 % społeczeństwa. Do 45 roku życia częstszą zachorowalność odnotowuje się wśród mężczyzn, zaś po 60 roku życia znacznie częściej chorują kobiety. Lokalizacja zmian zwyrodnieniowych zależna jest od wielu czynników. Możemy do nich zaliczyć czynniki genetyczne, obciążenie stawów podczas wykonywania codziennych czynności, aktywność zawodową oraz nadwagę i prowadzony styl życia. Początek zmian zwyrodnieniowych jest zwykle utajony. Wynika to z faktu, iż zmiany rozpoczynają się w obrębie chrząstki stawowej, która nie jest unerwiona czuciowo. Co za tym idzie powstające mikrouszkodzenia nie dają dolegliwości bólowych. Według statystyk staw ramienny znacznie rzadziej ulega chorobie zwyrodnieniowej, niż stawy kończyn dolnych. Wynika to z mniejszego wpływu czynników nabytych.

Zarastające zapalenie torebki stawowej

Zarastające zapalenie torebki stawowej ma charakter idiopatyczny, czyli jego przyczyna nie jest znana. Schorzenie to jest charakterystyczne dla stawu barkowego. Powstaje ono na podłożu stanu zapalnego, powodującego wynaczynienie krwi w postaci tkanek do jamy stawu. Następnie dochodzi do zarastania tych tkanek. Zarastające zapalenie torebki stawowej dotyczy głównie kobiet pomiędzy 40 a 60 rokiem życia, a za czynnik predysponujący uważa się choroby reumatyczne. Równie często jak u kobiet, odnotowuje się jego występowanie u ludzi młodych wyczynowo uprawiających sport.

Uszkodzenie stożka rotatorów

Według definicji, stożkiem rotatorów nazywa się te ścięgna mięśni, które mają swój przyczep początkowy na łopatce a końcowy w obrębie części górnej kości ramiennej. Zaliczymy do niego mięsień podgrzebieniowy i nadgrzebieniowy, obły mniejszy oraz podłopatkowy. Często przypisywana do tej grupy głowa długa mięśnia dwugłowego ramienia, czyli bicepsa. Ruchy te umożliwiają swobodne ruchy zgięcia, odwiedzenia oraz rotacji w obrębie stawu ramiennego.

Zwichnięcie stawu ramiennego

Ze względu na fakt, iż powierzchnie stawowe stawu ramiennego tworzone są przez głowę kości ramiennej, która jest stosunkowo większa od panewki zawartej w wydrążeniu stawowym łopatki, wobec tego stabilność w obrębie tego stawu zachowywana jest dzięki strukturom miękkim znajdującym się wokół niego. Zaliczymy do nich więzadła, ścięgna oraz mięśnie.

Zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego

Pomiędzy łopatką a obojczykiem istnieje staw zwany barkowo-obojczykowym. Ma on niewielką ruchomość, ale ze względu na swoje położenie może ulegać częstym urazom. Szczególnie często te urazy występują podczas sportów wymagających kontaktu, np. zapasy czy koszykówka, czy przy takich, gdzie jest ryzyko upadku, np. kolarstwo, jazda konna czy narciarstwo. Staw barkowo- obojczykowy jest jedynym stawem w obrębie naszego organizmu, którym nie potrafimy poruszać w sposób izolowany. Wynika to z faktu, że nie istnieją takie mięśnie, które byłby w stanie spowodować ruch tylko w tym stawie bez poruszania innych obok usytuowanych stawów.

Staw ramienny

staw ramię

Staw ramienny jest stawem kulistym wolnym, wieloosiowym. Oznacza to, iż istnieje w nim możliwość wykonywania ruchów wielu płaszczyznach. Do głównych elementów tworzących staw zaliczymy panewkę, którą stanowi wydrążenie stawowe łopatki, zaś częścią ruchomą jest głowa kości ramiennej, która porusza się w panewce. Charakterystycznym elementem budowy tego stawu jest obrąbek stawowy, który ma za zadanie zwiększać powierzchnię panewki przyczepiając się do brzegów wydrążenia stawowego. Ruchomość tego stawu jest znacznie zwiększona dzięki budowie panewki, która jest znacznie mniejsza od głowy stawowej. Dodatkowo większą swobodę ruchów zapewnia torebka stawowa, która jest zarazem bardzo silna i luźna. Staw ramienny tworzy pewnego rodzaju połączenie ręki zresztą ciała, poprzez połączenie z łopatką.