Szpotawość kolan

Szpotawość kolan jest wadą pojawiającą się w wieku dziecięcym i występującą zazwyczaj obustronnie. Charakterystyczną cechą jest deformacja, która obejmuje całą kończynę. Powstająca deformacja powoduje, iż kończyny ustawiają się w kształcie litery O. Najczęściej okres pojawiania się jej można określić na 1-3 rok życia. Jeżeli szpotawość występuje u dzieci w wieku szkolnym, to możliwość jej korekcji jest znikoma.

Przyczyna

Główną przyczyną powstawania szpotawości jest krzywica oraz nadwaga, które występują przy niedojrzałym jeszcze układzie mięśniowym, więzadłowym oraz kostnym. Tego rodzaju wada może występować również u dzieci zdrowych. W takim przypadku jest ona spowodowana zbyt szybkim obciążeniem, niedostatecznie przygotowanych kończyn, ciężarem ciała. Dochodzi do tego gdy kościec jest jeszcze zbyt miękki, aby przyjąć tak duże obciążenie. Często pojawia się to u dzieci, które zbyt szybko zaczęły chodzić, pomijając fazę raczkowania, lub u tych, które mają znaczną nadwagę lub otyłość.

Charakterystyka

Szpotawość charakteryzuje specyficzne ustawienie kończyn dolnych. Polega ono na tym, że trzony zarówno kości piszczelowych jak i udowych są wygięte na zewnątrz, a sam szczyt krzywizny pada na stawy kolanowe. W takim przypadku, gdy osoba stanie ze złączonymi stopami, między kolanami widoczna będzie duża szczelina. Według badań jako normę przyjmuje się 4 centymetry. Jeżeli ta odległość jest większa to niewątpliwie jest to szpotawość. Wada nasila się w okresach intensywnego wzrostu i raczej rozwija się obustronnie.

Leczenie

W przypadku szpotawości kolan, stosuje się jedynie leczenie zachowawcze. Polega ono na zastosowaniu szeregu zasad, które zminimalizują ryzyko pogłębiania się wady u dzieci.

Zapobieganie

W celu zapobiegania występowania szpotawości kolan, proponuje się jak najczęstsze wystawianie dziecka na działanie promieni słonecznych, aby zmniejszyć ryzyko występowania krzywicy przez zwiększenie syntezy witaminy D3 w organizmie. Dodatkowo powinno unikać się wkładania dzieci do różnego rodzaju kojcach czy chodzikach, które ułatwiają przyjmowanie pozycji pionowej. Według zaleceń lekarskich dzieci powinny jak najdłużej raczkować by zmniejszyć obciążenie kończyn dolnych. Podczas tak prostej czynności jak raczkowanie dziecko ma szansę na tyle wzmocnić mięśnie kończyn dolnych oraz wytrzymałość kośćca, aby móc w pełni przyjąć pozycję dwunożną, bez konsekwencji deformacyjnych w obrębie kończyn dolnych. Niekiedy pomimo stosowanego leczenia zachowawczego deformacje w bardzo szybkim tempie pogłębiają się. W takim przypadku konieczne jest leczenie operacyjne, które ma na celu przywrócenie prawidłowej osi w stawie.

Leczenie zachowawcze

Podczas leczenia zachowawczego niezmiernie ważne jest stosowanie gimnastyki korekcyjnej przez dzieci w domu po odpowiednim przeszkoleniu oraz w ośrodkach rehabilitacyjnych. Jedną z głównych zasad jest zminimalizowanie wysiłków i obciążeń w pozycji stojącej oraz unikanie siadu „po turecku” podczas codziennej zabawy. Zamiast siadu ze skrzyżowanymi nogami powinno się stosować siad między stopami, dzięki czemu następuje autokorekcja powstałej wady. Istotny wpływ ma rozwój wady ma nadwaga, tak więc w miarę możliwość niezbędnym obowiązkiem jest pozbycie się nadwagi w celu ułatwienia procesu rehabilitacyjnego. Często lekarze zalecają stosowanie wkładek do butów z podwyższonym obcasem po stronie zewnętrznej. Jednakże same wkładki nie rozwiążą problemu i stanowią jedynie podtrzymanie efektów uzyskanych podczas ćwiczeń. Jako formę rehabilitacyjną zaleca się również uprawianie sportów takich jak łyżwiarstwo, jazda na nartach, zaś przeciwwskazane jest pływanie kraulem oraz jazda na rowerze.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *