Staw nadgarstkowy i stawy ręki

nadgarstek reka

Mianem ręki określana jest dłoń od podstawy aż po same palce łącznie z jej połączeniem zresztą kończyny, czyli nadgarstkiem. Dłoń pełni bardzo ważną rolę, niezbędną do prawidłowego funkcjonowania. Budowa ręki ma ścisły związek z pełnioną przez nią funkcją. Połączenie kości promieniowej oraz łokciowej z nadgarstkiem stanowi ruchomy zawias umożliwiający ruchy zgięcia i wyprostu oraz odwracania i nawracania przedramienia wraz z dłonią. Ścięgna mięśni, które rozpoczynają się w okolicy przedramienia, swój przyczep końcowy mają w okolicach dłoni, zapewniając jej prawidłowe funkcjonowanie. Ruchy zgięcia oraz wyprostu jak i przywodzenia i dowodzenia w obrębie palców umożliwiają wykonywanie czynności dnia codziennego od tych prostych do bardziej złożonych, precyzyjnych. Gdy występują jakiekolwiek zaburzenia w obrębie układu kostnego, mięśniowego lub nerwowego dochodzi do zaburzenia funkcji dłoni, a tym samym do powstania pewnego stopnia niepełnosprawności.

Budowa nadgarstka

Struktura, która potocznie jest zwana nadgarstkiem charakteryzuje się złożoną budową. Dokładniej składa się z ośmiu kości, tworzących dwa szeregi po cztery w każdym, połączonych między sobą wieloma więzadłami. Szeregi noszą nazwę bliższego i dalszego. Szereg bliższy tworzą kości łódeczkowata, księżycowata, trójgraniasta oraz leżąca na niej od strony dłoniowej kość grochowata. Szereg dalszy stanowią kości: czworoboczna mniejsza i większa, główkowata i haczykowata. Następną grupą kości w obrębie ręki to śródręcze. Składa się ono z pięciu kości, które są dość długie i stanowią główną część dłoni. Ostatnimi elementami kostnymi są paliczki budujące palce. Jedynie kciuk składa się z dwóch paliczków, reszta palców zbudowana jest z trzech. Razem ludzka dłoń ma 14 paliczków.

Dłoń

Na pracę dłoni, oprócz elementów kostnych, działają liczne mięśnie. Jedne zaczynają swój przebieg już na przedramieniu uruchamiając połączenie kości promieniowej z nadgarstkiem inne zawierają się w obrębie dłoni. Do najważniejszych mięśni dłoni zaliczymy mięśnie: glistowate, międzykostne, odwodziciele palca małego i kciuka, przeciwstawiacz kciuka oraz palca małego, dłoniowy krótki itp. Pierwsze dwa odpowiedzialne są za wyprost w obydwu stawach palców, zaś mięśnie międzykostne dodatkowo je zginają i przywodzą. Są to tak zwane mięśnie krótkie, dlatego ich początek zaczyna się u nasady dłoni a kończy w obrębie palców. Dodatkową stabilizację zapewniają więzadła, które są włóknistymi pasmami łączącymi elementy kostne ze sobą. Nadają one kierunek ruchu oraz zapewniają odpowiednią koordynację.

Trzecim istotnym elementem warunkującym prawidłową pracę dłoni jest przewodnictwo nerwowe. Doskonałe przewodnictwo pozwala na odczuwanie wrażeń, poczucie ruchu oraz wykonywanie odpowiednich ruchów, niezbędnych w danej sytuacji. Za ruchy w obrębie dłoni w ludzkim organizmie odpowiedzialne są trzy nerwy: pośrodkowy, promieniowy oraz łokciowy. Pierwszy ma największy wpływ na precyzję chwytu. To dzięki niemu jesteśmy w stanie zacisnąć palce na klamce oraz zgiąć rękę w nadgarstku w dół by móc otworzyć drzwi. Odczucia pochodzące z tego nerwu są odbierane po wewnętrznej stronie kciuka, wskazującego, serdecznego oraz połowę palca serdecznego. Dodatkowa jego funkcją jest przywodzenie kciuka do palców, co umożliwia wykonywanie stabilnego chwytu przedmiotów. Jego współpraca z nerwem łokciowym daje szansę na wykonywanie wielu precyzyjnych czynności, na przykład pisanie. Trzeci z kolei nerw, nerw promieniowy, odpowiedzialny jest za unerwienie grzbietu dłoni co umożliwia odbiór wielu informacji sensorycznych ze środowiska zewnętrznego.

Tak złożona struktura zarówno kostna jak i więzadłowo- mięśniowa, przy odpowiednim unerwieniu, umożliwia rękom człowieka na wykonywanie ciężkiej pracy oraz wielu precyzyjnych czynności czyhających podczas życia codziennego.

 

źródło zdjęcia: http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Carpus.png

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *