Dna moczanowa

Physiotherapist examining the mobility of elbow

Mianem dny moczanowej jest nazywana przewlekła choroba wywołana zaburzeniem metabolizmu kwasu moczowego. Skłonność do zachorowania jest cechą dziedziczną. Głównie objawia się nagłym napadem, ale zanim do niego dojdzie może rozwijać się w ukryciu nawet do 20-30 lat. Według badań dużo częściej chorują mężczyźni, głównie po 40 roku życia. Choroba ma dość gwałtowny przebieg, w związku z tym w istotnym stopniu może utrudnić normalne funkcjonowanie.

Objawy

Pierwszym objawem może być dotkliwy ból jednego lub większej ilości stawów. Ból ma charakter narastający i trudny do zwalczenia, objawiający się w nocy. Do innych objawów można zaliczyć zaczerwienienie skóry oraz sztywność stawu. W przebiegu choroby może występować również gorączka, nadciśnienie tętnicze, zwiększony poziom cholesterolu we krwi, cukrzyca oraz choroby nerek. Z wielu relacji pacjentów wynika, iż ból podczas pierwszego ataku dny moczanowej zlokalizowany był w obrębie dużego palca u nogi. Jest to najczęściej występujący typ dny moczanowej, nazywany podagrą. Nie można jednak zapominać, iż atak może dotyczyć również innych stawów, np. stawów rąk i wtedy mamy do czynienia z chiragrą. Czas trwania ataku waha się pomiędzy kilkoma godzinami a nawet kilkoma dniami. Z czasem różnica między atakiem a remisją znacznie się zmniejsza, a w przypadku nieleczonego ataku samoistnie wygasa po pewnym czasie.

Przyczyny

Odnotowuje się szereg przyczyn powodujących wystąpienie dny moczanowej. Z rozwojem dny mamy najczęściej do czynienia w wyniku podwyższonego stężenia kwasu moczowego w ustroju spowodowane głównie przez zbyt dużą podaż puryn w pokarmie, zwiększony rozpad kwasów nukleinowych czy upośledzone wydalanie kwasu moczowego przez nerki. Dodatkowo do zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi dochodzi w przebiegu wielu chorób. Między innymi przy zawale serca czy niewydolności oddechowej. Ponadto atak dny może być spowodowany wieloma czynnikami zewnętrznymi. Zaliczymy do nich palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, nadmierny wysiłek fizyczny, stosowanie niektórych leków, np. moczopędnych.

Przebieg choroby

W przebiegu choroby możemy wyróżnić cztery bardzo ważne okresy. Pierwszy, bezobjawowa hiperurykemia, może rozpocząć się nawet w dzieciństwie i pod wpływem różnych czynników wewnętrznych i zewnętrznych ujawnić się w wieku dorosłym. Drugi etap dotyczy nagłego ostrego napadu dny. Ostry stan zapalny w większości przypadków występuje w stawie śródstopno– paliczkowym palucha. Charakteryzuje się obrzękiem, zaczerwienieniem skóry, podwyższoną ciepłotą tkanek w obrębie stawu oraz ograniczeniem ruchomości. Podczas napadu skóra zajętego stawu jest napięta, błyszcząca oraz szybko dochodzi do złuszczenia tkanek. Etap między napadowy z czasem się skraca. Głównie dochodzi do zmian w obrębie nerek. Ostatni okres zwany jest dną przewlekłą. Najczęściej występuje już po kilku latach trwania choroby. Dochodzi do zapalenia wielostawowego, powstania guzków dnawych i niewydolności nerek. Do najczęstszych obszarów umiejscawiania się guzków dnawym można zaliczyć małżowiny uszne, torebki stawowe oraz tkanki okołostawowe. Powstawanie złogów moczanowych w obrębie stawów pociąga za sobą wiele powikłań. Zniekształcenia, złamania patologiczne, usztywnienia stawów, niszczenie struktury stawowej są jednymi z nielicznych konsekwencji, które pociągają za sobą złogi moczanowe. Często dochodzi do rozległej osteolizy w obrębie stawów, czyli rozpadu i odbudowy kości, co z kolei jest przyczyną kolejnych deformacji. Leczenie dny moczanowej opiera się na podawaniu leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *